Naar de bieb en het museum.

https://open.spotify.com/track/2uGzwciZEchVvt2glv4Fpj?si=Kh0qgtJ7RQ6IMFWK02O_SQ

In de week die we hier nu zo ongeveer zijn hebben we geleerd dat we de online  weersverwachtingen beter kunnen vertrouwen dan wanneer we naar buiten kijken. Vanmorgen leek het bij het opstaan regenachtig, maar eenmaal buiten kwam de zon er al voorzichtig door. De wind was fris, vooral als we in een straat liepen die uitkwam op het water (Puget Sound). Maar de wandeling was behoorlijk bergopwaarts, dus echt koud hadden we het niet.

Onze eerste stop was  de Centrale Bibliotheek van Seattle. Dat is een imposant gebouw, ontworpen door de Nederlandse Rem Koolhaas. Het is vrij toegankelijk, voor iedereen. We gingen met de lift zo hoog mogelijk, om van het uitzicht te genieten.

https://www.bruzz.be/news/artists-residence-rem-koolhaas-rotterdam-2015-02-25

De bibliotheek heeft ongeveer anderhalf miljoen boeken en ander materiaal en meer dan 400 computers die gratis te gebruiken zijn. Er zijn oefenruimtes voor muziek, vergaderruimtes, verschillende collecties zoals een handtekeningen- en luchtvaartcollectie. En niet te vergeten : een souvenirwinkel. Een paar foto’s van de bibliotheek heb ik van het internet gehaald, want het is bijna onmogelijk om zelf zulke mooie overzichtsfoto’s te maken.

https://en.wikipedia.org/wiki/Seattle_Central_Library

Na het bezoek aan de bibliotheek liepen we door naar het Frye museum. Een klein kunstmuseum waarin moderne kunst en klassieke (schilder)kunst te zien zijn. De klassieke schilderijen zijn verzameld door het echtpaar Frye, die begin 1900 startten met het verzamelen daarvan. Ze stelden dat ten toon in een galerie bij hun huis, waarmee het ook meteen een ontmoetingsplek werd voor mensen uit verschillende rangen en standen. Het echtpaar Frye liet de kunstcollectie na aan de stad Seattle. Het museum is altijd gratis te bezoeken. https://fryemuseum.org/visit

De weg terug was makkelijk te vinden. We liepen gewoon naar beneden, richting het water. Dat is het voordeel van de indeling van veel Amerikaanse steden: rechttoe, rechtaan. Even kort door de bocht: het begint hier met 1st Avenue tot 46th Avenue. De andere straten staan er haaks op. De bibliotheek is bijvoorbeeld op 5th Avenue tussen Maddison en Spring St. Het is niet zo dat de hele stad zo recht gebouwd is, maar dit is wel de grote lijn (no pun intended).

Voordat we met Hjalmar zouden gaan avondeten, liepen we naar Pike Place. Deze keer via een andere route, waar verschillende galerieën zijn. We gingen bij een paar naar binnen. Niet dat we echt op zoek zijn naar iets, maar er worden hier zulke mooie dingen gemaakt, dat alleen kijken ook fijn is. En mochten we wél iets geschikts voor aan de muur vinden (binnen ons budget 🤭) dan kan het altijd nog worden opgestuurd. Helaas, niets gevonden.

We waren lekker vroeg en gingen daarom een tijdje bij het water zitten. Genoeg te zien. En te ruiken! Er wordt hier meer wiet gerookt dan in Amsterdam.

Om 6 uur hadden we afgesproken met Hjalmar bij Just The Tap, een gezellig restaurantje vlak bij ons appartement. Er waren meerdere ruimtes voor verschillende doeleinden. Zo kon je eten tussen de pinbalmachines, er was een karaoke ruimte, weer ergens anders hingen schommels waarop je aan een tafel kon zitten en waar wij zaten was een tv zo groot als de muur. Er waren 2 nieuwe werknemers die dag en daardoor liep niet alles zoals het zou moeten, maar de late pizza leverde 1 gratis drankje op en Hjalmar kreeg een Japans biertje, omdat ze net een nieuw vat hadden aangesloten. 
We zijn al weer terug in ons appartement en we gaan zo nog even wat kijken. De plannen voor morgen: met Hjalmar op zoek naar een trouwpak.