Dag 12. Klimmen en dalen in Perugia.

https://open.spotify.com/track/1DdyioI2yXhLwR1pn5Hczk?si=Q9z5tu4KTMqqu-9_ZTuC7g

Een bewolkt begin van de dag en ‘slechts’ 19 graden. Een goede dag om een stad te bezoeken, zou je denken. Niets is minder waar. Door de hoge luchtvochtigheid was het zweten geblazen. We konden ons nu al verheugen op een plons in het zwembad van het hotel als we weer terug waren.

Maar eerst het ontbijt; het Chocolade hotel staat ook bekend om zijn uitgebreide ontbijt. We werden vriendelijk ontvangen in de ontbijtzaal door een medewerkster en ze legde uit wat er zoal te krijgen was. En dat was nogal wat. Ik denk zeker 80% zoetigheid. Van cake, al dan niet gevuld, croissants, ook al dan niet gevuld tot aan wafels en chocolade cakejes, chocolade rolletjes, brownies, muffins en noem maar op. Tot onze opluchting was er ook een hoekje voor degene die een hartig ontbijt wil en er waren verschillende soorten yoghurt met muesli, granola, havermout en meer. En fruit. Maar dat was minimaal: 3 stukjes fruit in een glaasje. Het zag er allemaal fantastisch uit. We hebben ons netjes ingehouden. 

Bij de receptie konden we buskaartjes kopen (2 voor €3). Ze zijn vanaf het moment van afstempelen 70 minuten geldig. We wilden in elk geval met de bus naar het centrum, omdat het flink klimmen is. We hadden een beetje het gevoel dat we terug in Seattle waren, zo steil. Terug zouden we wel zien wat we gingen doen, lopen of weer met de bus.

Na een klein kwartiertje stapten we uit en na wat zoeken vonden we de juiste weg naar Piazza IV Novembre. We bekeken de prachtige kathedraal die ook op het plein staat. Wat een pracht en praal. We dwaalden rond in de stad en aten heerlijk Italiaans ijs. Op verschillende plekken waren mooie uitzichtpunten. Het was niet druk en dat was fijn. 

We hadden gelezen over een ondergronds gedeelte van Perugia waar je ook heen kon. We zochten het op en het bleek dat dit eigenlijk een snelle weg was om een heel eind verder (beneden) in de stad uit te komen. Via 4 roltrappen (!). Jammer genoeg was je beneden uit het centrum en aangezien het nog te vroeg was m te lunchen, besloten we weer naar boven te gaan en nog verder te gaan ontdekken. Dat is leuk om te doen, al die kleine straatjes en steegjes in, maar ze leidden steeds naar beneden en dan moet je ook weer omhoog… En het was steil… Toch was het zeker de moeite waard. Eenmaal boven, via wat oorspronkelijk een aquaduct uit de Romeinse tijd was, zochten we een restaurant om te lunchen. We stoeien nog steeds een beetje met de gangen die op de kaart staan(primo, secundo etc) en dan gebeurt het wel eens dat de hoeveelheid eten op je bord niet heel veel is. Zoals nu. Maar wel heel lekker.

De lunch had ons goedgedaan en we waren weer bijgekomen. Ondertussen hadden we al bijna 9 kilometer gelopen. Ondanks dat wilden we terug naar het hotel lopen. Niet vanwege de prijs van het buskaartje, maar gewoon. Door de roltrappen werd de wandeling een flink stuk ingekort en liepen we alle auto’s en de bus voorbij die allemaal vaststonden in de stad.

Gisteravond aten we in een pizzeria achter ons hotel, op een plek waar je geen restaurant zou verwachten. Zo’n verborgen pareltje. Vanavond eten we in het restaurant van het hotel. Wat we gaan eten weten we nog niet. In elk geval niet het chocolade menu.

​​​​​​​